Portugal é fartura

John Wolf sinala no seu libro “Portugal traduzido” que “a mesa en Portugal não se edifica em torno da comunicabilidade entre os que se encontram para uma refeição. A grande ênfase colocada na fartura da mesa dilacera qualquer tentativa de regime intelectual, e representa para o esagero comportamental e de consumo“. E unha le libros así para entender a estes portugueses tan contradictorios para os nosos ollos. É gracioso ver como á saída das clases de portugués sempre te agasallan con comida no campus. Sen ir máis longe, o outro día repartían uns cereais, pero non un pequeno pacote, non davan un mínimo de 8 paquetes por persoa, e se querías maís, pois máis…fartura. A xente escorregábanlle os paquetes das mans…menuda escena. Pero é fácil ir a un supermercado, e ver vendedores a dicir,leve 5 a metade de precio, que poidas degustar 4 iogures distintos gratis, queixos, e o que desexes, todo para fomentar a compra dos portugueses. E creo que funciona…En fin, creo que algo dos temos do salazarismo está no ambiente, o vello dictador tiña fama de ser moi “sovina” (=tacaño), e que a súa gobernanta María de Jesús alá no Palacio de São Bento puxo un galiñeiro para equilibrar a economía da casa. Será por esto que preto da miña casa, no Campo dos Mártires da Pátria, andan as galiñas e os galos soltos. ¿Quizáis para equilibrar a economía do Concello? Que ben certo é que Portugal precisa de certa traducción.